PROGRAM PRACOWNI OBRAZOWANIA PRZESTRZENNEGO

Podstawowym medium plastycznym wykorzystywanym przy realizacji ćwiczeń w Pracowni Obrazowania Przestrzennego jest hologram. Hologram jest punktem wyjścia do rozważań na znacznie szerszą skalę obejmujących wiele dyscyplin sztuki jak rzeźba, fotografia, aranżacja przestrzeni od których w procesie tworzenia nie sposób uciec. Pracownia jest miejscem, które daje możliwość znalezienia wspólnego dla nich pierwiastka przejawiając się w bogactwie późniejszych realizacji.

Od wynalezienia holografii minęło już przeszło pięćdziesiąt lat, a mimo to holografia jest techniką nieznaną i rzadko stosowaną. Holografia jak każda dyscyplina sztuki sama w sobie nie stanowi wartości. Istotą poszukiwań jest znalezienie takich rozwiązań, w których jej zastosowanie staje się uzasadnione, wręcz nieodzowne. Tak, aby komunikat był jasny i czytelny, a atrakcyjność wizualna hologramu, jaką niewątpliwie posiada, nie stała się dominującym składnikiem dzieła, również nie była jedynym wykorzystanym środkiem ekspresji. Realizacja zadań z wykorzystaniem hologramu będącego elementem pewnej całości, składa się na wieloetapowy proces, w którym w skrócie możemy wyodrębnić: kreacja obiektu bądź aranżacja przestrzeni celem rejestracji holograficznej, proces rejestracji oraz związana z nim manipulacja parametrami światła, oraz ostateczna ekspozycja podporządkowana specyficznym wymaganiom oświetleniowym hologramu. Proces dydaktyczny pracowni jest ściśle powiązany z powyższymi etapami, które determinują przebieg powstawania studenckich realizacji. Niezwykle istotny jest wspomniany obiekt bądź sytuacja, która ma być w dalszej kolejności rejestrowana i stać się elementem późniejszej pracy. Holografia będąc manipulacją rzeczywistego obrazu pozwala na zaistnienie obiektu rzeźbiarskiego w nowej formie. Pozbawia go materialności sprowadzając do iluzorycznego obrazu podatnego na różnego rodzaju zabiegi kształtujące jego dalszy obraz. Przygotowanie obiektu jest długotrwałym procesem związanym z wykorzystaniem różnych technik rzeźbiarskich i warsztatowych, co wpływa na poszerzanie wiedzy i umiejętności studenta oraz na konieczność podjęcia aktywnej współpracy z innym pracowniami i warsztatami. Istotnym jest nabycie umiejętności patrzenia na obiekt w trakcie tworzenia przez pryzmat hologramu jako formy docelowej, którym zazwyczaj jest jego monochromatyczny przestrzenny kadr. Proces rejestracji pozwala na zrozumienie podstawowych zasad kompozycji oraz znaczenie operowania kierunkiem i natężeniem światła jako narzędziem kształtującym ostateczny obraz sytuacji. Wymaga niezwykłej dyscypliny i kreatywności w trakcie przygotowań ekspozycji. Wykorzystanie hologramu wiąże się z koniecznością podporządkowania się specyficznym wymaganiom ekspozycyjnym. Student musi nauczyć się panować nad aranżacją przestrzeni z uwzględnieniem warunków oświetleniowych będących czynnikiem dominującym przy operowaniu hologramem. Ograniczone możliwości manipulacji źródłem światła będąc jednocześnie utrudnieniem może stać się atutem, który przy właściwym doborze świadomie można wykorzystać w celu wzmocnienia ekspresji dzieła.

Holografię z rzeźbą wiąże jedna fundamentalna cecha – trzeci wymiar. Holografia jest, w odróżnieniu od fotografii, z którą jest kojarzona, zapisem przestrzeni wraz z pełną informacją o jej trzech wymiarach. Cecha ta pozwala stwierdzić, że holografia ze wszystkich dyscyplin sztuki najbliższa jest rzeźbie. Technologicznie niewątpliwie przypiszemy ją fotografii, jednak to nie technologia determinuje to, w jaki sposób ją stosujemy i jakim prawidłom musimy się podporządkować przygotowując holograficzne naświetlenia. Należy pamiętać, że kadr hologramu jest stale zmienny, a obcowanie z hologramem wrażeniowo zbliżone jest do fizycznego kontaktu z rzeźbą wraz z przestrzenią ją otaczającą. Uściślając, hologram w odbiorze jawi się jako wycinek przestrzeni, nierzeczywistej, a jednocześnie niezwykle realnej w swej precyzji i pełni informacji.


CELE PRACOWNI I ĆWICZENIA SŁUŻĄCE ICH REALIZACJI

Realizację ćwiczeń poprzedzać będzie cykl kilku zajęć teoretycznych – wprowadzenie w zagadnienie holografii popartych jednym wspólnym ćwiczeniem praktycznym – realizacją przykładowego naświetlenia w laboratorium holograficznym HS5).
(Student przystępując do realizacji samodzielnych ćwiczeń musi znać podstawy realizacji oraz zasady prezentacji hologramu)

Realizacja ćwiczeń w pracowni przebiegać będzie etapowo.

  • I etap – przygotowanie modelu lub makiety celem rejestracji holograficznej
    Miejsce realizacji – pracownia
  • II etap – realizacja hologramu
    Miejsce realizacji – laboratorium holograficzne HS5
  • III etap – przygotowanie ekspozycji
    Miejsce realizacji – pracownia

Ćwiczenia – pracownia główna:

1. Akt w holografii – holografia w akcie

Zestawienie aktu z obrazem holograficznym w spójnej, przestrzennej kompozycji. Konfrontacja rzeźby z nierzeczywistym obrazem holograficznym. Poszukiwanie nowych znaczeń i kontekstów wynikających z tego zestawienia.

Ćwiczenia – pracownia główna i dodatkowa :

1. Portret – ćwiczenie zapoznające z techniką holograficzną
Celem ćwiczenia jest stworzenie sytuacji przeznaczonej do holografowania w sposób odmienny od przyjętych konwencji portretowych. Analiza wzajemnego oddziaływania osoby portretowanej w kontekście tła.

2. Martwa natura z hologramem.

Celem ćwiczenia jest realizacja w dowolnej technice rzeźbiarskiej martwej natury lub kompozycji przestrzennej z wykorzystaniem hologramu o maksymalnej wielkości 15×15 cm.
(Świadomość kompozycji dzieła z hologramem. Zestawienie obrazu nierzeczywistego z obiektem rzeczywistym. Przeniesienie rzeczywistej sytuacji w „przestrzeń” hologramu – ćwiczenie realizowane w pracowni oraz w laboratorium holograficznym HS5)

3. Zwierciadło.

Celem ćwiczenia jest realizacja w dowolnej technice rzeźbiarskiej dwóch form, wykonanie hologramu jednej z nich, a następnie przygotowanie ekspozycji z wykorzystaniem hologramu w zestawieniu z rzeźbą.

(Świadome planowanie kompozycji hologramu w zestawieniu hologram – obiekt – ćwiczenie realizowane w pracowni oraz w laboratorium holograficznym HS5)

4. Płaskorzeźba z hologramem

Celem ćwiczenia jest realizacja płaskorzeźby w dowolnej technice rzeźbiarskiej z wykorzystaniem jako elementu kompozycji hologramu.
(Świadomość kompozycji płaskorzeźby z hologramem. Zestawienie obrazu nierzeczywistego z obiektem rzeczywistym. Przeniesienie rzeczywistej sytuacji w „przestrzeń” hologramu – ćwiczenie realizowane w pracowni oraz w laboratorium holograficznym HS5)

5. Światło i ruch

Mobilna kompozycja przestrzenna z wykorzystaniem hologramu lub hologramów ze zmiennym źródłem światła.
Celem ćwiczenia jest stworzenie sytuacji gdzie istnieje możliwość zmiany położenia źródła światła względem hologramu bądź zmianę położenia hologramu względem źródła światła. Zadaniem studenta jest przygotowanie holografowanego obiektu tak, aby poprzez dynamikę formy spotęgował wrażenie ruchu wywołanego manipulacją światłem.
(Świadomość wpływu źródła światła na hologram – kompozycja, ruch, kolor – ćwiczenie realizowane w pracowni oraz w laboratorium holograficznym HS5)

6. Hologram jako element kompozycji rzeźbiarskiej.

Propozycja realizacji w ramach współpracy dla pracowni I roku Studiów I stopnia w oparciu o wspólnie wypracowaną koncepcję kierowników pracowni.
( ćwiczenie realizowane w pracowni rzeźby I roku Studiów I stopnia oraz w laboratorium holograficznym HS5)